Dla lekarza

Reklama
Reklama

Polecamy publikacje

Reklama
Reklama

Kontakt

Polska Federacja Stowarzyszeń Chorych na Astmę i Choroby Alergiczne i Przewlekłe Obturacyjne Choroby Płuc

Biuro:
ul. K. Promyka 5 lok. 162
01-604 Warszawa

mail: astma.federacja@gmail.com 

Konto: Kredyt Bank SA
44150010121210101466220000

Aktualności Dylematy modelu partnerskiego
Dylematy modelu partnerskiego PDF Drukuj Email

11 maja 2011 r., Forum, Lekarz-Pacjent, W stronę partnerskiego modelu leczenia

Charakter relacji lekarz – pacjent jest trudny do zdefiniowania. Każdorazowo jest to relacja dwóch ludzi, dość intymna i trudna obiektywnie do zbadania. Jednak na podstawie opinii, refleksji, a także wyraźnych postulatów można wyrobić sobie pogląd  od czego zależy i jak można ją wzmocnić i kształtować.

Z pewnością jest to relacja pomocowa, oparta na nierównomiernym rozkładzie wiedzy i informacji z jednej strony i dużej dawce zaufania z drugiej. 

Właśnie wiedza i zaufanie są kluczem do zbudowania relacji partnerskiej. Problem jedynie w tym po której stronie obie wartości się pojawią , czy pojawią się jednocześnie, czy tez może rozdzielne i jak są dystrybuowane pomiędzy stronami?  Takie dylematy, brzmiące czysto teoretycznie, jednak przy odpowiedni poważnym potraktowaniu mogą ukształtować cały proces leczenia i charakter praktyki lekarskiej.

Zorganizowane  11 maja 2011 spotkanie było jedynie wstępem do cyklu debat i spotkań warsztatowych,  które planujemy zorganizować. Ich celem jest zdefiniowanie zasad obowiązujących w relacji lekarz-pacjent, którymi kierować mają obie strony, tak aby leczenie było skuteczniejsze, trwalsze i niosło mniejsze ryzyko powikłań.

W przypadku chorób przewlekłych, z natury rzeczy relacja będzie długotrwała. Jak pokazały przypadki pacjentów długotrwałość nie musi być uciążliwa, zarówno ze strony pacjenta jak i lekarza. Warunkiem jest jednak osiągnięcie punktu przełomowego, który można zdefiniować jako „nabranie pewności” przez pacjenta, że może zapanować nad chorobą. Zdarza się to po otrzymaniu „odpowiedniej dawki” troski i edukacji.

Co zatem sprawia, że jako pacjenci jesteśmy w stanie zaufać? Czy dzieje się to jedynie za sprawą skuteczniejszych leków, czy tez wchodzą w grę inne aspekty, jak otwartość na potrzeby drugiej strony, akceptacja własnej słabości, cierpliwość. 

Środowisko naukowców na bieżąco doskonali leki i sposoby ich aplikowania, przychodzi z bieżącą pomocą. Przykładowo,  postęp technologiczny w medycynie przyczynił się do renesansu inhalatorów ciśnieniowych, udoskonalenia technologii umożliwiającej zmniejszenie dawki glikokortykosteroidu z zachowaniem skuteczności klinicznej i równomierne dostarczenie leku do całego drzewa oskrzelowego, ulepszenia funkcjonalności, uzyskania wysokiej skuteczności klinicznej i dzięki temu możemy mówić o przełomie w leczeniu astmy. Nie stałoby się tak, gdyby lekarz nie instruował i nie obserwował pacjenta, a pacjent wprost  nie komunikował trudności w aplikacji leku, a także faktycznego dawkowania dziennego. Stały dialog i wzajemna wymiana informacji jest więc podstawą skutecznego leczenie, a także nadaje kierunki zmian i postępów technologicznych.  

Wydawać by się mogło, że sytuacja idealna to maximum wiedzy po stronie lekarza i maximum ufności po stronie pacjenta. A jednak przestrzeń pomiędzy trzeba czym wypełnić. Można ją wypełnić, między innymi dzieląc się nadwyżkami, czyli ze strony lekarza aktywnością edukacyjną,  ze strony pacjenta „ niedyskutowania” z procedurami czy zaleceniami lekarskim. Warunkiem jednak jest właśnie wcześniejsze zrozumienie i akceptacja tych procedur, gdyż w każdej chorobie ostatecznie pozostajemy sami z decyzją – „biorę, nie biorę tych leków”, „zmieniam, nie zmieniam nawyków” – i ważne abyśmy podjęli ją świadomie. Stawką jest w końcu nasze zdrowie, czasami życie. 

dr Piotr Dąbrowiecki, Przewodniczący Federacji

 

Polecamy

Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama